17 november 2017

Een postbode past niet door de brievenbus

De postbode kwam en deed ook vandaag een mooie kaart voor R in de brievenbus. Daarna werd er hard op de deur geklopt en ik ging gauw open doen. Misschien iets dat niet door de brievenbus paste?
Voor dat ik er erg in had omhelsde ze me en drukte een paar kussen op mijn wangen. Lieve Ra! Wat lang geleden dat ik jou gezien heb. Ra is een vrouw uit Indonesië en ze woonde bij mij in de straat in 2001. Ik was de eerste Nederlandse vrouw die met haar praatte en haar eerste Nederlandse woordje leerde: moeilijk! We vergeten het nooit meer en moesten er ook vandaag weer om lachen.

Ze vroeg naar de kinderen en ik vertelde van R. Ze kwam binnen en bedolf ook hem onder een omhelzing en kussen op zijn hoofd. Gelukkig schrikt hij niet zo gauw, ik had het hem niet kwalijk genomen... De postbode die binnenkomt en je zo te lijf gaat! Al gauw praatte ze aan een stuk door, over 'Isa Al-Masih', over de dingen die ze las en getuigde van haar grote vertrouwen in God liefde en hoe ze in twee jaar tijd haar zus en vader verloor.

Ze is een bijzondere Moslima! Eentje die in een plek in mijn hart heeft. Vroeger kwam ze altijd naar de vrouwenochtenden, we hadden het met elkaar heel goed. Ik moet ook denken aan een andere vrouw, die altijd kwam, ze kwam uit Somalië. Er zijn zaadjes gezaaid en ik heb nog steeds goede hoop. Sommige zaadjes kunnen na tientallen en zelfs na honderden en duizenden jaren nog steeds ontkiemen. Wat een power! Maar ik denk dat het niets vergeleken is met het zaad van Gods Woord, dat VOL LEVEN zit!